Sürgün - Abdulsamet Kılınç

Temmuz 12, 2008 · şiir · Yorum Yok 

Seni cihangir fetvalardan sakındırıp
İsyankâr bir cümlenin başına mevziliyorum…
Artık okuyan her kişinin dilinde
Bir kandamlası olarak belireceksin…

S

Gözlerim kandan esen bir deli taraf
Tüm sözlerim yetim bir hasretin
Çıldırtan cihetlerini sunarken avuçlarıma
Berzah olur bana esişlerin…
Ben
Kırılan kalemimin mürekkebine
Kan depolarken
Ve her kana bir mayın kurarken
Esme mayınlarıma
Girdabım ezelden sürgün…
Devamını Oku

Zuhur - Mustafa Onur

Temmuz 12, 2008 · şiir · Yorum Yok 

İçimde ölen adamın cebinden çıkan son şiir

Geceydi…

Ömrüme biçilmiş binbir kifayet,
Uğursuz şüheyla ve sarman kedi,
Hepi topu bir zülüfle oynaşıyorduk.
Adını sordu zaman geçtiği hayatlardan,
“Merhamet” dedi annen, maziye öykünerek.

Bana sorsa “Sen” derdim…Eminim ki “Sen” derdim…
Kaşının sağ yanını burçlara daldırarak;
Hazerfan edasıyla Okyanusa giderdim…
Devamını Oku

Kelimelerim Ölümü Anlatamaz - Adem Muharrem Dönmez

Temmuz 12, 2008 · deneme · Yorum Yok 

Aşk adına yazılar yazmak kolaydır, her kelime sevgi yüklenecek hallere girmeğe can atar ama ölümü anlatmak zordur. Anlamak istemez herkes bu gerçeği ve kelimeler birbiri ardına kaçar, bir bakarsın hiç bir şey kalmamıştır elinde. Yazacak harf dahi bulamazsın… Elif dersin be gelmez, ilk dersin sonu çıkmaz anlatamazsın ölümü, acıyı paylaşamazsın. Dilinin çarklarında bir eksik oluşur, hikayenin kahramanını uzak diyarlara göndermişsindir yeni kahraman bulamazsın. Ölüm soğuktur, ölüm yalnızlıktır, ölüm kavuşmaktır. Bu hayatın anlamıdır bir diğer ifade ile, hayatın değişmez gerçeği, son dönemeci…

Kelimelerimi buraya dizip ölümü anlatmak adına neler vermezdim ki, ama hayır bunu yapamam birkaç kırık dökük derme çatma kelime ile anlatamam ölümü. Benim cümlelerim kırık kanatlı, benim harflerim eksik. Keşke yapabilse idim bunu, bu anında gecenin, bu gözyaşlarını mürekkep yaparak kalemime, yapamıyorum fakat olmuyor, olmuyor ölümü anlatamıyorum. İçimde volkanlar patlıyor ama bunu kimse duymuyor. Bir ben varım geceye şahit, bir ölüm var hayata gösterge.

Yırtıp attığım sayfaların adedini defterimin son sayfasına yazdığım için anlıyorum, fakat ölümü anlatamadım, ölüme hazır olamadım…

Adem Muharrem Dönmez