Tanık - Banu Özbek
günün yorgunluğu çökerken göğün ayaklarına
suvare lisanlarla mahmurlanır pencere kıyıları
kararsız işmarlar eden perdelerin sessizliğinden
süzülüveren itimatsızlıktır raddelenen kanımda
büzüşüp; geceyi bekleşen korkuların koynunda
yorgunluğa direnen gün kabarcıklarının önü sıra
bir hayat çekilir hergün yeryüzünün rıhtımlarından
soğuk tazyiklerle durulanır
tedirgin gözlerin temâşası
öteleri imleyen dillerde inileyen sayıklayışlar
itidalsiz kıldığı vakit bedeni
gayrı yoktur,buruşmuş hüzünlere bulunacak yüz
kolaydır kandırılmak kanmak isteyene
gidilmemiş yerlerin rüyasıdır hep görülen
oysa ben
hayalleriyle hesaplaşanlardan hiç ürkmedim ki
Devamını Oku
“Babama” - Esra Şen
”Babam”a…
Kar / Soğuk / Hüzün…
Eteğimdeki çamurlar
Ve Kürek sesleri…
Ah İstanbul içim seni bu kadar terketmeyi hiç istemedi…
(Kar)
Kar yağmaya başladı…
Ben karını babamın görmediği bir kış yaşamadım hiç…Belki bir dahaki yıl ve bir sonraki ama bu yıl ölüm kadar beyaz o soğuğu kuşanmadan gitmedi…
Yollarını gözlediğim ilk adam,
Dönüşlerine saat tuttuğum…
Bu yorucu ve hüzün dolu mevsimin güçlü kardeleni olmayı seçti yine…
Devamını Oku
-
Kaç Kişi Var?
Anlık Ziyaretçi Sayısı: